 |
 |
|
Inmiddels is het alweer augustus, bijna september.
Sinds de laatste blog dus alweer een aantal maanden verder waarin weer veel leuke en emotionele dingen zijn gebeurt.
Mei
11 mei was het alweer een jaar geleden dat mijn lieve vriendin Linda overleed, wat missen we haar toch...
We hebben een kleine bijeenkomst bij Maikel gehad, familie en een paar vrienden, met ons alles zijn we naar de begraafplaats geweest om er een witte ballon los te laten, nadien hebben we iets gedronken en Linda herdacht, ik hoop dat ze snel haar grafornament krijgt, heeft ze ook daar rust.
Juni
Linda's verjaardag en die van mam.
Met onze vrienden uit Brabant lekker weer een weekend Mander gedaan, wat s het daar toch mooi en rustgevend.
We hebben er een aantal heerlijke dagen gehad.
Ook zijn we naar Utrecht geweest voor de voorbereidende gesprekken.
Juli
Mijn zusje en ik zjn begonnen met de hormonen, aan de pil om de cyclus gelijk te zetten en spuiten.
Op zich valt het wel mee maar we hebben alletwee erg veel last gehad van hoofdpijn, het spuiten in de buik deed niet echt zeer maar kostte toch wel enige moeite omdat het bij jezelf spuiten best even doorbijten is.
de laatste week van juli zijn we weer naar Utrecht geweest om door middel van een inwendige echo te kijken hoe het er voor stond, de uitslag was goed, het zag er bij beiden goed uit!
Die laatse week van juli begon onze vakantie ook, 3 weken even alleen onszelf en de beestjes.
De eerste week hebben we een rustige week gehad, een dag naar Orvelte, een oud boerendorp waar een boerderijdag was, erg leuk om te zien, onze vrienden Will en Marco stonden er ook met een stand en die hebben we nog even verrast met een bezoekje :-)
Die week erna zijn we een kleine week naar Will en Marco in Nes geweest, altjd heerlijk om daar te zijn, fijne vrienden en veel dieren, rust en ruimte.
In deze week moest Crista terug voor een echo en kreeg te horen dat er slechts 1 eitje zat die de moete waard was........ al met al niet de moeite en ellende waard om er iets mee te doen dus voor deze behandeling betekende het einde verhaal..
Een teleurstelling was het zeker, voor ons alletwee en natuurljk ook voor onze partners.
In september moeten we terug en wordt er een nieuw schema opgezet, Crista krijgt een verhoogde dosis hormonen en dan hopen we dat er iets meer uitkomt.
De laatse week hebben we een rustig weekje bij de deur gehad, met de nodige regen, wat is dat toch met de bouwvak..... meer dan 50% regen elke keer weer.... :-(
Natuurlijk waren we (en zijn we) veel te vinden op het Lutterzand of het Hulsbeek, lekker wandelen met de honden en genieten van de natuur.
Vaak met Irene en Martijn, leuke mensen die we ontmoet hebben via de honden maar die we toch wel als vrienden mogen rekenen, fijne lui! En ze wonen dichtbij, erg fijn :-), het klikte vanaf het begin.
Soms denk ik wel eens dat Linda Irene naar me toe heeft geleid, binnenkort staat ook een weekendje weg met hun op het programma, we verheugen ons er al op.
Zo, dat is in het kort wat er is gebeurt de afgelopen maanden, toch nog een heel verhaal en ik ben vast ook wel iets vergeten haha.
We duimen voor een geweldige nazomer, dan kunnen we nog lekker blijven genieten van het weer, de temperaturen en hopelijk ook de zon.
In september staat er weer een weekend naar Mander met de vriendjes uit Brabant, 1 keer per jaar is toch blijkbaar niet genoeg haha.
En als laatste nog even dit:
We hebben sinds juli een nieuwe hond (je), het is een gladharige teckel, eindelijk heb ik mijn eigen teckel.....
Zo, veel leesplezier en tot de volgende keer!.....
|
Zo, daar zijn we weer eens even.
Het nieuwe jaar is al een aantal maanden oud en we hebben best alweer het een en ander meegemaakt, hoe kan het ook anders.... :-)
Zoals jullie weten hebben we oud en nieuw in Nes doorgebracht met onze vrienden Will en Marco, samen met andere vrienden en wat is nou een leukere manier dan omringt door je vrienden "ons" jaar in te luiden?
In het carnavalsweekend zijn we weer in Nes geweest en hebben wederom lekker genoten van alle fijne dingen daar.
Ook van de kou...... :-( ... want ooh.. wat een lange winter hebben we toch gehad zeg, 95 % van de bevolking was volgens mij ontzettend blij met de eerste voorjaarsbloempjes hahaha.
En nu zit ik naar buiten te kijken en baal omdat het even niet zonnig is.... wat kan een mens toch snel verwend zijn.
We hebben al een paar hele mooie dagen achter de rug en als het goed is hebben we ook een mooi weekend.
Zou prettig zijn want Jorik viert zondag zijn 2e verjaardag.
Wat een lekker kereltje is dat toch, een dag met hem maakt je hele dag weer goed.
Sinds januari hebben we er een neefje bij, Jelte, ook zo'n lekker manneke die het goed doet en mooi groeit.
Ons huis..... na lang beraad staat het in de verkoop! We hebben een droom en om die droom uit te laten komen moet je beslissingen maken.
Ons eerste echte huisje samen.... we hebben er een mooi paradijsje van gemaakt.
Mar onze droom is denk ik mooier..... wij willen graag buitenaf wonen met een stukje grond voor hobbydieren.
En een beetje snel want de buren worden de haan een beetje zat.... die begint tegenwoordig al om een uur of 5 in de morgen..... hahahaha.
In februari het 1e gesprek samen met zusje en zwager gehad in Utrecht over eiceldonatie...
Na gesprekken, onderzoeken en spannende maanden hebben we vanmorgen het verlossende woord gekregen: Goedkeuring!
Dat betkend dat ik mijn hoop van samen opzij moet zetten en dat is niet makkelijk.
Maar we zijn natuurlijk wel enorm blij met de goedkeuring en het wachten hoeft ook niet meer zo lang te duren... we staan boven aan en zijn direct aan de beurt.
Pffffj.... spannend he.
Vorige week wederom naar Nes geweest haha, heerlijk he, we hebben weer een aantal lekker dagen gehad.
Jeroen is daar begonnen met het schilderen van de buitenkant en met een mooi resultaat.
Ook hebben we veel kunnen nadenken en kunnen verwerken.
Verdriet maakt langzaam plaatst voor mooie herinneringen die een vast plekje hebben gekregen.
We genieten van de kleine dingetjes, dat is een gave die Linda en mama ons bij hebben gebracht.
Zien hoe het buiten weer vrolijk wordt, de geluiden die ons laten merken dat de lente is begonnen, af en toe een mooie wandeling met andere doggen en hun eigenaar, de familie, de vrienden, ach, jullie kennen dat vast wel.
Ook spannende weken voor FC Twente..... aanstaande weekend zal hopelijk duidelijk worden dat we bovenaan blijven staan, goa stoan ai vur twente bint!!!
Zo, dat was weer even een heel verhaal he, ik ben het weer even kwijt en jullie hebben mooi wat te lezen!
Tot de volgende keer zal ik maar zaggen...... doeidoei!
Zo, daar zijn we weer, even wat nieuwtjes opschrijven.
Oud en nieuw hebben we met een aantal vrienden doorgebracht in Nes, bij hele goee vrienden van ons.
Daar is het goed vertoeven, we gaan altijd met een steen in de buik weer naar huis.
Een bijzonder oud en nieuw, met lieve mensen om ons heen.
Wij gaan ervoor dat 2010 ons jaar wordt!
Ik voel me goed, de midicijnen doen hun werk en mijn hoofd is een stuk leger.
Misschien kunnen ze binnenkort weer afgebouwd worden en kan ik het zonder proberen.
Ons neefje Jetje is geboren, wat een lekker ventje! Helemaal goed gelukt..
Het gezinnetje van mijn zus en Maarten is nu compleet en dat heeft voor ins misschien grote (mooie) geolgen maar daar zo meer over,
Elke donderdag is Jorik hier en dat zijn altijd leuke dagen, als je ziet hoe de honden op hem reageren, geweldig.
Hij helpt goed mee om de honden, kippen en katten te voeren, haha.
Wij zijn met de carnaval het gedruis ontvlucht en jawel haha, weer een weekend naar Nes.
Het voelt eigenlijk een beetje als thuiskomen daar, het zal ook zeker niet de laatste keer zijn dit jaar dat we heen gaan.
Dit keer zijn we met Maikel en Larissa geweest, lekker uitwaaien en lekker en veel gegeten.
Crista heeft ons haar eicelletjes aangeboden.
Dat betekend voor ons weer de molen van de ziekenhuisbezoeken ingaan maar dit keer hopelijk met een goede afloop.
Vorige week zijn er al een paar onderzoeken gedaan en volgende week moeten we allemaal naar de maatschappelijk werker.
Jeroen moet dan nog een onderzoek en dan gaan alle verslagen en uitslagen naar een commissie.
Die moet uiteindelijk keuren of we door mogen gaan of niet.
Dat worden weer spannende weken...
Ons huis staat nu officieel in de verkoop, vrijdag komen de foto's bij Tim Kreffer op de site te staan.
Voor ons wel een emotioneel moment want in dit huis zitten veel bloed, zweet en tranen.
Helemaal met eigen handen door ons, het meeste door Jeroen, gerenoveerd en er een paleisje van gemaakt.
De reden is dat we erg graag een woning in het buitengebied willen, huren, waar we rust en ruimte hebben.
Hopelijk komt er snel iets op ons pad wat ons aanstaat.
Tot slot.... vannacht is onze kat Nikki overleden, gisteren hadden we al sterk het gevoel dat het er aan zat te komen dus ze heeft lekker veel bij me op schoot gelegen, later in de avond kreeg ze last van stuipen en tegen 3 uur lag ze in coma, ik heb haar toen een nestje gemaakt op de bank en ben even gaan slapen.
Om half 7 weer naar beneden en toen was ze al overleden.
20 is ze geworden, 19 jaar bij me geweest en heeft alle verdriet en mooie dingen meegemaakt. 3 doggen overleeft dus ze heeft haar rust verdient...
Lieve Nikki... slaap zacht.
Bedankt voor de mooie jaren.
Nou, voor nu even weer genoeg.
Binnenkrt gaan we weer...... naar Nes, dit keer om te helpen klussen en een cursus bij te wonen over een bepaald soort varkentjes.
Er staat nog genoeg op het programma en als ik er aan denk zal ik jullie op de hoogte houden!
Oktober, november..... december is net begonnen.
Nog even en we zitten in 2010.....
Het is weer eens een jaar met van alles en nog wat geweest.....
Mama bijgezet in haar urnengrafje, Linda begraven nadat ze ons een onvergetelijke herdenking heeft gegeven, sommige "vrienden" leren kennen, nieuwe vrienden gemaakt, mensen ontmoet met wie je iets deelt, zal eens proberen een kort verslagje te maken...
januari dus mama bijgezet in haar urnengrafje, Linda was er ook bij omdat ze de crematie niet kon meemaken i.v.m een ziekenhuisopname.
We hebben er bewust geen zwaar iets van gemaakt, bijzetten, mooi maken en met een klein gezelschap naderhand koffie drinken en bij praten.
Mei, 11 mei is onze lieve vriendin Linda overleden..... het ging zo snel op het laatst.... had haar nog zoveel willen zeggen.
Ze heeft zoals jullie vast wel ergens gelezen hebben zelf een heel scenario gemaakt zoals zij wilde dat haar afscheid was, erg indrukwekkend, lachen en huilen staat dan zo dicht bij elkaar, om nooit meer te vergeten....
Mei was ook de maand dat we haast hebben gemaakt om de caravan klaar te krijgen..... we hebben hem verkocht omdat we er toch steeds verdrietig van werden en er te veel herinneringen waren daar.
Juni... de eerste verjaardag van mama.... zonder mama..
Stilletjes hadden we ons neergelegd bij onze kinderloosheid, met veel verdriet en toch een soort van rouw.... tot Crista aangaf graag een eitje te willen doneren, zij en maarten staan er achter en wij moesten echt even weer omschakelen, heel langzaam komt het besef nu dat als alles lukt wij volgend jaar tegen deze tijd misschien wel een kindje hebben.
Het is een jaar geweest van vallen en opstaan, geluk, blijheid en verdriet.
We hebben ook leuke dingen gadaan, we zijn een paar keer naar Nes geweest om bij te tanken en om die lieve schatten weer te zien, dat is een plekje waar je jezelf kunt zijn en even dingen naast je neer kunt leggen, we voelen ons daar thuis en voelen ons prettig daar bij onze vrienden.
We hebben veel gewandeld met Maikel en de hondjes, Roy en Ellen met Shambo en een aantal doggenwandelingen gedaan.
In juni zijn we met onze vrienden uit Brabant een weekendje naar Mander geweest, we hebben echt geluk gehad met het weer, lekker gegeten, niksen, en genieten, volgend jaar weer!
Genieten van ons peterkind Jorik, wat een lekker ventje.
Met ons gezin (pa, dochters en aanhang) leuke dingen ondernomen.
Eigenlijk elk weekend wel iets leuks gedaan, soms ook iets kleins maar wel de moeite waard om van te genieten.
Vorig weekend zijn we met een aantal forumvrienden naar Antwerpen geweest, The Golden Years..... gouwe ouwe rock, heerlijk.
Ach, zo heb je het hele jaar door eigenlijk best veel dingen waar je van geniet toch?
Wij beseffen ons zo goed dat we eigenlijk heel erg rijk zijn, lieve familie, lieve vrienden, een leuk huis, lieve huisdieren waar we elke dag van genieten, maar vooral elkaar!
Jeroen en Sandra....Sandra en Jeroen.....  Forever!
En zo gaan we bijna weer het nieuwe jaar in, dit luiden we in in Nes, bij onze vrienden en met onze vrienden.
Wij wensen iedereen een heel gezond en gelukkig nieuwjaar.
De boodschap voor 2010 van ons voor jullie is:
Geniet van het leven...
Geniet van elkaar...
Geef om je vrienden...
en je familie..
Alles heeft een reden...
Soms moet het zo zijn..
Maak er wat moois van...
Want dat hoort het leven te zijn.
Wat zijn herinneringen..... hoeveel heb je er en welke ben je vergeten?
Herinneringen geven je vaak een fijn gevoel.... maar ook soms verdriet.
Ik kan me niet herinneren dat ze mijn luier verschoonde of mij voor het eerst naar school bracht.
Waarom niet? Juist nu zou ik zo graag van die herinneringen hebben.
Ik probeer nu heel bewust gebeurtenissen vast te leggen maar soms vergeet je ze toch weer.
Mijn eerst vriendje, mijn eerste keer, mijn 1e huis, die dingen kan ik me goed herinneren maar waarom zijn sommige herinneringen zo ver weg gedrukt?
Soms komt er ineens weer 1 te voorschijn en meteen daarmee ook een glimlach..... het zit er wel maar blijkbaar heel diep.
Ik heb vannacht gedacht aan hoe haar handen eruit zagen, haar gezicht, haar lach, haar ene borst die weg was gehaald en ik weet het nog!
Maar ook weet ik nog, als de dag van gisteren hoe het eruit zag toen ze ineens niet meer ademde....
Mijn lieve moeder, ze is vandaag een jaar geleden overleden en het lijkt soms nog als een dag geleden...
Het leven gaat door, dat is ook zo.
Onze plannen, onze liefde, ons geluk.... waarom kan ze dat niet meer meemaken?
Jorik die zo mooi groeit, Sarah die nog steeds rondhuppeld, de bloemen die inmiddels weer uitgebloeid zijn, de kleine geneugten van het leven, ze ziet ze niet meer en dat maakt me soms erg verdrietig.
Ik weet hoe graag ze nog wilde leven.....
Ik hoop dat ze met ons mee kan kijken hoe ons leven doorgaat en hoe we genieten van alles om ons heen.
Ik kijk in de verte maar ik zie niks....
Ik graaf in mijn geheugen maar ik vind niks...
Ik kijk naar de lucht maar ik zie niks...
Ik voel wel.....
Ik voel die speciale herinneringen
Ik voel de zon die op mijn gezicht schijnt
Ik mis mijn moeder
Ik mis haar zo erg
Misschien is ze een vlinder geworden
Misscien een ster
Misschien is ze nu bij opa en oma
Misschien weet ze dat we haar missen
Misschien zien we elkaar eens weer
Ik weet zeker ......
Die herinneringen zitten er wel!
Lieve mam.... we missen je verschrikkelijk
We zijn inmiddels weer een paar maanden verder, de vakantie is helaas weer achter de rug en hier is het best weer druk geweest.
Inmiddels staat er een kippenhok/voliere en zijn we 2 kippen en 2 tortelduiven rijker  .
Ook zijn sinds een tijd Guus en Grietje opgenomen in ons gezinnetje, een katertje en een poes, wat een lekkere dingen!
Grietje is een tijdje heel erg ziek geweest maar loopt weer gezond en wel rond, gelukkig maar.
Dit jaar geen vakantie naar Italie...... ... een kleine teleurstelling maar volgend jaar staat al op de kalender. We hebben de stacaravan verkocht, het is onze camping niet hoor...... en als we er waren dachten we toch vaak aan Linda, de persoon voor wie we het op hebben geknapt kan er niet meer van genieten en dan geniet je zelf ook een stuk minder hoor...
Linda..... wat mis ik dat meisje.... ik zou toch zo graag nog een keer met haar praten en haar vast willen houden...er gebeurd zoveel in ons leven dat je graag wilt delen maar dat kan niet en dat is wel eens frustrerend...lieve Linda, ik mis je zo.....
Ook mijn moeder mis ik verschrikkelijk..... nog een paar weken en het is al weer een jaar geleden maar alles zit nog zo vers in mijn hoofd. Er zijn ook zoveel dingen die ik met haar wil delen.... die je met je moeder wilt delen maar dat kan niet en daar word ik soms wel eens heel verdrietig om.
We zijn een week naar Nes geweest, naar onze goede vrienden Marco en Will, heerlijk genoten hebben we daar, we voelen ons daar thuis en hebben het gevoel welkom te zijn, de biggen waren geboren, de geiten en de andere dieren, heerlijk als je zo kunt wonen. Will en Marco...bedankt, heerlijk bij jullie!!
Met Maikel en de hondjes een dag naar Schiermonnikoog geweest waar je toch het gevoel hebt dat er nog iemand bij had moeten lopen, in gedachten was ze er wel hoor.
De 1e dag van de vakantie zijn we begonnen met een BBQ in Wierden, wat BBQen we eigenlijk veel hahaha, erg genoten daar ook!
De tuin is weer eens op de kop gezet, nieuw gras er in en de vijver eruit, meer ruimte voor de honden en voor ons natuurlijk, nu alleen nog die kl** boom van de buurman weg..... .
Jeroen heeft een nieuwe tuintafel gemaakt met bijbehorende bank, super mooi geworden!
Wat kan die jongen toch ook lekker prutsen.......!
Ook een weekend weg geweest naar brabant, op bezoek bij vrienden.
1 nacht in Etten-Leur en 1 nacht in Oudenbosch, het was supergezellig en fijn om elkaar weer eens te zien, we waren in juli nog een weekend met ons allen in Mander op de hei, wat hebben we daar ook lekker genoten, mooi weer, gezellige mensen en een supermooie omgeving.
Dat moeten we snel weer eens overdoen!
Morgen gaan we naar Rotterdam, naar Chris en Mary-Ann, verjaardag vieren van Chris, helaas een kort tripje want Otto is erg onzeker als we er niet zijn en we hebben er een beetje een hard hoofd in, maar dat kan de pret niet drukken, we hebben er zin in!
Vorige week zijn we met onze familie naar de dierentuin geweest, even lekker genieten van Jorik en alles om ons heen, Pa, Crista en Maarten hebben zich ook goed vermaakt, moeten we toch eens vaker doen.......
We zijn al bijna weer een week aan het werk, het lijkt inmiddels al weer alsof er helemaal geen vakantie is geweest, gelukkig hebben we de mooie herrineringen en de foto's als bewijs... haha.
Mijn zus is weer zwanger en bevalt in januari.... voor ons komt dan een eiceldonatie heel dichtbij maar ook de twijfels en de vragen weer.... waarom niet gewoon zoals een ander, moeten we het wel doen, hoe zou dat voelen, veranderd er veel..... blabla, je kent het vast wel, spannende en onzekere tijden hoor.
Ook wel een beetje het gevoel dat je niet volwaardig bent maar ik heb inmiddels geleerd dat een beetje naast me neer te leggen.
Maar goed, door alles wat er weer gebeurd is de volgende conclusie:
Wij willen ontzettend graag buitenaf wonen, niet luxe maar wel met voldoende ruimte voor de dieren, ik wil nog graag een geit, een varken, een ezel en misschien ligt er dan ook nog wel in de planning om te gaan fokken met duitse doggen, ik erger me kapot tegenwoordig aan al die fokkers die maar wat doen en zo slechte bloedlijnen op de wereld zetten... zum kotsen, die mensen hebben niet in de gaten wat ze kapot maken.
Met die ezel ga ik boodschappen halen, die krijgt van mij mooie rugzakken waar de boodschappen in kunnen, dat varken en de geit krijgen een halsband om en gaan mee wandelen :-)
Ik sluit weer af, eigenlijk hebben we het toch best goed hč, we zijn gelukkig met wat we hebben, met elkaar, met onze vrienden en familie en met onze beestjes.... als je alles weer even laat passeren komen die mooie herrineringen weer boven en komt er een grote glimlach op mijn gezicht, een gelukkige glimlach met een enorm fijn gevoel! Natuurlijk nog even een paar foto's bijvoegen zodat jullie ook nog wat te kijken hebben..... fijn weekend! XX
De dierentuin
Brabant
Wierden en Nes (Schier)
Het is alweer 3 weken geleden.... wat vliegt de tijd toch....
11 mei is onze lieve vriendin Linda overleden.
Natuurlijk wisten we dat ze ziek was en je weet ook dat het niet meer eeuwig duurt maar zo snel weggaan had ze zelf ook niet gedacht denk ik.
Woensdag 6 mei moest Linda voor een scan weer naar Eindhoven en haar angst kwam uit..... de tumoren waren extreem gegroeid.
Ineens waren de "maanden" weg en werden het weken, wie had op dat moment kunnen weten dat het nog maar 6 dagen zouden zijn...
Onze vriendschap met Linda en Maikel is snel uitgegroeid tot een diepe waardevolle vriendschap waarin alles gedeeld werd, huilen en lachen, lange telefoongesprekken ( en dat terwijl je tegenover elkaar woont :-) ) de liefde voor onze hondjes en het delen van het feit dat kinderen krijgen bij hun en ons erg moeilijk zou worden.
Af en toe heerlijk wandelen en genieten van de kleine dingen om ons heen, Linda af en toe in de rolstoel maar dat mocht de pret niet drukken.
Fijne herrineringen hebben we aan die paar dagen samen in Nes, heerlijk genoten van alles om ons heen samen met Linda en Maikel.
Ook vergeet ik niet hoe ze meeleefde met de ziekte van ma, altijd een geintresseerd woord, altijd even een woord van troost terwijl ze zelf zo ziek was.
Moeilijk hadden we het daar soms mee om daar over te praten met haar...... maar Linda wilde dat graag omdat ze er voor ons wilde zijn.
Wat was het moeilijk om haar te gaan vertellen dat ma was overleden...... ze wilde meteen niet meer naar de volgende kuur omdat ze er voor ons wilde zijn.
Gelukkig is ze wel gegaan en heeft Maikel ons gesteund tijdens de crematie...... het gevoel wat ik had op het moment dat hij daarbij anwezig was is alleen maar uit te leggen als pijnlijk en warm.... wat een toppertje. In gedachten was Linda er ook bij en dat hebben we echt gevoeld.
Elke dag denk je aan Linda en dan denk je ook wel eens: Af en toe gaat het zo goed en voelt ze zich goed.... misschien komt het allemaal ook wel goed.... als we daar voor hadden kunnen zorgen hadden we daar alles voor op willen geven.
Maar dat kan niet...... het enige wat je kunt doen is er voor ze zijn zoals ze dat ook voor ons zijn.
Omdat we alles in het werk stelden om de caravan klaar te krijgen zodat zij er ook nog konden genieten hebben we een dagje Ommen afgezegd toen ze samen een weekend wegwaren...... we zeiden nog; de volgende keer zijn we er zeker bij....
Vrijdag 8 mei is het naambord wat we graag aan de caravan wilden nog met spoed gemaakt door de vader van onze zwager, heel veel dank daar nog voor.
De caravan is klaar, het bord hangt en op de foto heeft ze het allemaal nog kunnen zien.... Linda kan er zelf helaas niet meer zelf van genieten. Toch zijn we blij dat ze weet dat de caravan naar haar is genoemd.
Maikel zal er altijd welkom blijven.... het blijft toch een beetje de caravan van Linda en Maikel.
Maandagavond 11 mei om half 8 is ze overleden, Maikel was bij haar.
De hele week na het overlijden zit nog steeds als een droom in ons hoofd.... wat een mooie kado's heeft Linda ons nog gegeven en wat een indrukwekkende dagen waren het.
Linda is na het overlijden thuis gebleven en thuis opgebaard, aan de ene kant raar maar aan de andere kant toch fijn dat je naar haar toe kon.
Na het condoleren donderdags moesten familie en vrienden blijven, we hebben toen een persoonlijke brief gekregen, door Linda zelf geschreven. Als je toch denkt dat ze dat allemaal in haar eentje heeft gedaan...... witte ballonnen zijn de lucht ingegaan, hoog in de lucht ging er 1 ballon uit de groep en vloog de andere kant op.... dat was een kippenvelmoment.
De begrafenis zelf was er 1 om nooit meer te vergeten, ze had Jeroen uitgekozen als 1 van de dragers, wat was hij daar trots op.
Bij erve het Hulsbeek was de herdenking en toen hebben we haar met de loopkoets door het bos waar ze zo graag mocht zijn, naar de begraafplaats gebracht. Een hele aparte ervaring maar zo mooi, verdrietig en mooi tegelijk.
Lieve Linda, wat missen we je al....... je hebt een diepe indruk op ons achtergelaten, respect en warmte vult ons als we aan je denken, ook verdriet omdat je niet meer hier bent..... maar zeker weten dat je het allemaal nog wel ergens mee krijgt....... Lieve grote vriendin, we zien elkaar ooit weer en dan gaan we gewoon verder waar we er hier mee ophielden. We houden van je!!
Voor Maikel hebben we ook veel respect en voelen we ook een diepe vriendschap, hij heeft alles zo goed gedaan... zoals zijn prinsesje dat wilde. Forever friends!
We hopen dat we nog lang van zijn vrienschap kunnen gnieten, we zullen er altijd voor hem zijn, en voor de hondjes natuurlijk, we love you!!
Al maanden speelt het in ons hoofd...... verhuizen naar Duitsland.
Ik ben er erg positief over en zie het helemaal zitten, Jeroen is afstandelijker en twijfelt.
Wij hebben een bezichtiging gehad in bij een vrijstaande woning op een stukje grond van 1.2 ha....
Heerlijk buitenaf, garage, schuur, mooi uitzicht, ruimte voor de honden en voor onszelf, leuke prijs, weiland om het huis, gewoon een heerlijke plek.
Wat een verschil met waar we nu wonen, niet dat we het hier slecht hebben hoor, onze goede vrienden wonen aan de overkant, we kunnen hier lekker met de honden wandelen maar we wonen wel op een plein, tussen de mensen in en dat is toch anders dan buitenaf wonen.
Ik heb behoefte aan rust en ruimte....... maar Jeroen ziet het dus niet echt zitten...... Gisteren zijn we bij een nicht van me geweest, zij wonen al jaren in Duitsland en zijn erg positief.
Maar ook dit gesprek kon Jeroen niet over de streep krijgen...... helaas, ik ben zelf erg teleurgesteld want ik had er best zin in om er daar iets van te maken.....
Straks gaan de huizen die we bekeken hebben uit de favorieten en zal ik er een streep onder moeten zetten, zo'n beslissing moet je wel met zn tweetjes achterstaan he...
Wie weet wat de toekomst nog brengt maar voorlopig wordt hier even niet naar andere huizen gekeken 
Welkom op de pagina van de Boeskooltjes.
Ons leven bestaat uit werken, onze huisdieren, familie, vrienden en leuke dingen ondernemen... maar ook hier zitten leuke en minder leuke kanten aan.
Door een evenwicht te vinden tussen deze twee kanten proberen we te genieten, meč te leven met anderen en er te zijn voor een ander als dat nodig is.
Wij hebben geen kinderen, hadden graag papa en mama willen worden maar de harde waarheid is dat het voor ons niet is weggelegd.... wat doe je dan? Dan ga je voor je huisdieren, familie en vrienden.
Wij hebben een leuk leven, soms met een lach en een traan maar we proberen er het beste van te maken.. en er uit te halen.
We hopen nog lang van elkaar te kunnen genieten en natuurlijk ook van alle leuke en lieve mensen om ons heen, wachten af wat de toekomst ons brengt, hopelijk nog veel om van te genieten!
|
|
|
|
|
